خوش به حال آسمون كه هر وقت دلش بگيره بي بهونه مي باره ... به كسي توجه نمي كنه ... از كسي خجالت نمي كشه... مي باره و مي باره و... اينقدر مي باره تا آبي شه... ‌آفتابي شه...!!! کاش... کاش مي شد مثل آسمون بود... كاش مي شد وقتي دلت گرفت اونقدر بباري تا بالاخره آفتابي شي... بعدش هم انگار نه انگار كه بارشي بوده

آهای تو که این همه دوری از من ، این روزا در حال عبوری از من

آهای تو که فکر می کنی سوزوندی ، دار و ندارم و با دوری از من

طاقت نداری ببینی می دونم ، این همه طاقت و صبوری از من

ستاره ها می گن پشیمون شدی ، می خوای بگی که غرق نوری از من .... فکر نکنم بشه با 100 تا دریا ، این همه نفرت و بشوری از من

نمی دونم می خوای با قلب سنگیت ، دل ببری بازم چه جوری .